Me gustan.
Me dan buen rollito.
La cantante también me gusta ;p
Ya tengo grupo para mis trayectos casa-trabajo/ trabajo-casa. Mola!
Empezar el día con estas canciones harán que mi día sea mejor. Seguro!
Mostrando entradas con la etiqueta música de ascensores. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta música de ascensores. Mostrar todas las entradas
jueves, 2 de febrero de 2012
domingo, 22 de enero de 2012
jueves, 29 de diciembre de 2011
domingo, 25 de diciembre de 2011
jueves, 17 de noviembre de 2011
mi música de ascensores
últimamente, soy más de música que de palabras.
We are young.
Me la comería a bocados. Disfrutenla.
tonight we are young...
We are young.
Me la comería a bocados. Disfrutenla.
tonight we are young...
jueves, 29 de septiembre de 2011
Maravillosa
He descubierto a esta mujer.
Es maravillosa.
Se recomienda escucharla en momentos de felicidad, en caso contrario abstenerse.
Muy importante, no escucharla si estáis en momentos complicados.
Que ruptura más doloros paso la muchacha, que letritas mareee...
Como estoy en un momento de felicidad y contentura, me doy el capricho de escuchar y disfrutar de Adele.
Pasen y vean :)
awwwwww
Es maravillosa.
Se recomienda escucharla en momentos de felicidad, en caso contrario abstenerse.
Muy importante, no escucharla si estáis en momentos complicados.
Que ruptura más doloros paso la muchacha, que letritas mareee...
Como estoy en un momento de felicidad y contentura, me doy el capricho de escuchar y disfrutar de Adele.
Pasen y vean :)
awwwwww
miércoles, 28 de septiembre de 2011
martes, 26 de julio de 2011
Atlantis is Calling (S.O.S for love)
Es alegre, alta, generosa, habladora, genio.
Tiene el don de hacer reir a la gente, de hacer que lo ratos a su lado sean siempre divertidos.
Es fácil conquistarme a través de las risas ( y si las risas van acompañadas de una copa de vino para cada una, ya me desarma).
Se ha equivocado mucho (y quien no) y se seguirá equivocando ( y quien no).
La quiero bastante, cada día un poco más, cada día un poquito mejor.
Y no, no es una declaración de amor.
También tiene defectos, grises e inconvenientes.
Muchos.
Es una declaración a medias, sin grandes verdades, pero sin ninguna invención.
Esta noche estoy algo nerviosa, nervios sanos y positivos.
Estoy nerviosa, es lo que tienen las entrevistas de trabajo.
Me ponen nerviosa.
A eso le sumo, una mosca que se ha instalado en mi habitación y que no hay manera de que salga por la puerta ni por la ventana.
Hoy dormiremos juntas.
Me pone frenética, no para de darme la lata con ese shshsshhshs y de acercarse a mi piel como si me oliera.
Me está poniendo tan de los nervios que por un rato me he olvidado que mañana tengo una entrevista.
No vivo en un palacio, pero tampoco es pequeña la casa. Pues la jodida ha elegido mi habitación y quiere dormir conmigo.
A ver quien gana.
A eso le sumo, una mosca que se ha instalado en mi habitación y que no hay manera de que salga por la puerta ni por la ventana.
Hoy dormiremos juntas.
Me pone frenética, no para de darme la lata con ese shshsshhshs y de acercarse a mi piel como si me oliera.
Me está poniendo tan de los nervios que por un rato me he olvidado que mañana tengo una entrevista.
No vivo en un palacio, pero tampoco es pequeña la casa. Pues la jodida ha elegido mi habitación y quiere dormir conmigo.
A ver quien gana.
Esta canción es preciosa, creo que ya la he puesto más de una vez.
Tiene algo especial, me da muy buen rollo.
Prometo que cuando canta...
Ballam aquesta melodia moderna a una pista de gel de Calgary 88,
ja sona sa cançó per megafonia "Atlantis is Calling (S.O.S. for love)
ja sona sa cançó per megafonia "Atlantis is Calling (S.O.S. for love)
... no puedo evitar bailar.
Bailo en plan ohhhhhhhhhhh
miércoles, 9 de marzo de 2011
Mi música dormirá por un tiempo
Para ti, aunque no te lo diga ni lo sepas.
Esta en mi garganta. Estás en mi garganta.
Me ahoga.
Me duermo.
Esta en mi garganta. Estás en mi garganta.
Me ahoga.
Me duermo.
miércoles, 16 de febrero de 2011
sábado, 12 de febrero de 2011
pequeños placeres
Viernes tarde de vinitos con mi amiga.
Rajando, riendo, contándonos y brindando.
Necesitaba su aire.
Ohhh en un bar ha sonado esta canción, se me han puesto los pelos de punta.
Era tan tan tan fan de Sau.
La escucho y me vienen mil imágenes de BUP y COU.
Rajando, riendo, contándonos y brindando.
Necesitaba su aire.
Ohhh en un bar ha sonado esta canción, se me han puesto los pelos de punta.
Era tan tan tan fan de Sau.
La escucho y me vienen mil imágenes de BUP y COU.
jueves, 10 de febrero de 2011
Balcón Azul
Hace más de dos meses mi exportátil murió y con él se llevo todas mis fotos de los últimos 8 o 9 años. Quiero recuperar el máximo de fotos. Ya he pedido a mis amigos que me pasen todas las fotos que me puedan interesar. Por otro lado, me he dedicado a buscar fotos en mi correo de gmail.
En esta búsqueda he leído correos de hace muchos años. Cuanta vida enviada y recibida, la de historias que me he encontrado. Me paso el día enviando correos, soy de lo más rollera, así que mi correo es como mi diario personal.
Al leer los correos he recordado muchísimos momentos olvidados. He reído, he sentido complicidad, he sentido alguna que otra punzada directa al corazón, he recordado momentos que pensaba que no habían existido, he recordado otros que no quería recordar.
Mis últimos años están en estos correos. Mails quedando para cenar, organizando de todo y más, correos de amor, millones de correos de mi madre dicéndome: bon dia filla meva, otros de desesperación, correos enviando fotos, correos de: hola que tal? estoy aburrida en el curro, correos cabreada, correos maravillosos, correos incendiarios.
Durante esta búsqueda, entre los correos, he encontrado dos canciones que me escribieron y regalaron cuando era una inocente niña, tendría 22 o 23 años. Estas dos canciones no las he compartido con casi nadie y hacía un mundo que no las escuchaba.
Hoy me apetece compartir una de las canciones, al fin y al cabo forma parte de mi música de ascensores.
La niña protagonista de la canción tiene casi 10 años más pero en la esencia sigo siendo igual que esa niña...hay cosas que ni con el paso de los años cambian.
Uno de mis mayores tesoros:
Balcón Azul de L.P,
Cuesta que no me salte la lágrimilla al escucharla, cuanta vida y cuantas cosas han pasado desde que la escuché por primera vez. Parece que ha pasado una eternidad desde ese día que llevaba mi jersey de rayas azules. Ha llovido millones pero me sigue emocionando como la primera vez.
* espero que a la cantautora no le importe que comparta esta canción. Es tan bonita que no le puede molestar. Un impulso me ha llevado a compartirla y los impulsos son incontrolables.
Además, lo bonito de la música es compartirla y no tenerla escondida.
En esta búsqueda he leído correos de hace muchos años. Cuanta vida enviada y recibida, la de historias que me he encontrado. Me paso el día enviando correos, soy de lo más rollera, así que mi correo es como mi diario personal.
Al leer los correos he recordado muchísimos momentos olvidados. He reído, he sentido complicidad, he sentido alguna que otra punzada directa al corazón, he recordado momentos que pensaba que no habían existido, he recordado otros que no quería recordar.
Mis últimos años están en estos correos. Mails quedando para cenar, organizando de todo y más, correos de amor, millones de correos de mi madre dicéndome: bon dia filla meva, otros de desesperación, correos enviando fotos, correos de: hola que tal? estoy aburrida en el curro, correos cabreada, correos maravillosos, correos incendiarios.
Durante esta búsqueda, entre los correos, he encontrado dos canciones que me escribieron y regalaron cuando era una inocente niña, tendría 22 o 23 años. Estas dos canciones no las he compartido con casi nadie y hacía un mundo que no las escuchaba.
Hoy me apetece compartir una de las canciones, al fin y al cabo forma parte de mi música de ascensores.
La niña protagonista de la canción tiene casi 10 años más pero en la esencia sigo siendo igual que esa niña...hay cosas que ni con el paso de los años cambian.
Uno de mis mayores tesoros:
Balcón Azul de L.P,
Cuesta que no me salte la lágrimilla al escucharla, cuanta vida y cuantas cosas han pasado desde que la escuché por primera vez. Parece que ha pasado una eternidad desde ese día que llevaba mi jersey de rayas azules. Ha llovido millones pero me sigue emocionando como la primera vez.
* espero que a la cantautora no le importe que comparta esta canción. Es tan bonita que no le puede molestar. Un impulso me ha llevado a compartirla y los impulsos son incontrolables.
Además, lo bonito de la música es compartirla y no tenerla escondida.
domingo, 6 de febrero de 2011
viernes, 28 de enero de 2011
fruta madura
Ya me ves, debajo de un árbol,
ya me ves, sin nada que hacer,
me miró la realidad con tanta fruta que morder.
Ya me ves, otra vez palpitando,
ya me ves, volviendo a vibrar,
no hay manera de adivinar si el puto Murphy va a joder.
Ya me ves, con las ganas otra vez de volver a sentir de más, notar que estás aquí.
Ya me ves, otra vez degustando
ese plato adornando mi mesa; aprendí a cocinar diferente,
aprendí una nueva receta.
Ya me ves, otra vez deseando
que me sobren razones de más,
que no vuelva a sentir que despacio
es sinónimo de descuidar.
Ya me ves, a la sombra del árbol,
no sabiendo muy bien de qué voy,
si la fruta cuando madura es cuando tiene más sabor.
Ya me ves, esperando el milagro,
¿no lo ves? Que no pienso de más.
Si es de día, de noche, da igual,
qué gusto da desertar.
Ya me ves, con las ganas otra vez de volver a sentir de más, notar que estás aquí.
Ya me ves, otra vez degustando
ese plato adornando mi mesa; aprendí a cocinar diferente,
aprendí una nueva receta.
Ya me ves, otra vez deseando
que me sobren razones de más,
que no vuelva a sentir que despacio
es sinónimo de desviar.
Y quisiera entender que no duele después si calculé fatal,
y es que puedo notar lo brutal de nuevo.
Y si puedo mirar, también quiero tocar,
me lo monté fatal,
se me hace raro esperar.
Ya me ves, otra vez degustando
ese plato adornando mi mesa; aprendí a cocinar diferente,
aprendí una nueva receta.
Ya me ves, otra vez deseando
que me sobren razones de más,
que no vuelva a sentir que despacio
es sinónimo de descuidar.
Feliz sin saber muy bien why.
Feliz con mi viernes, mi mundo y mis historias.
ya me ves, sin nada que hacer,
me miró la realidad con tanta fruta que morder.
Ya me ves, otra vez palpitando,
ya me ves, volviendo a vibrar,
no hay manera de adivinar si el puto Murphy va a joder.
Ya me ves, con las ganas otra vez de volver a sentir de más, notar que estás aquí.
Ya me ves, otra vez degustando
ese plato adornando mi mesa; aprendí a cocinar diferente,
aprendí una nueva receta.
Ya me ves, otra vez deseando
que me sobren razones de más,
que no vuelva a sentir que despacio
es sinónimo de descuidar.
Ya me ves, a la sombra del árbol,
no sabiendo muy bien de qué voy,
si la fruta cuando madura es cuando tiene más sabor.
Ya me ves, esperando el milagro,
¿no lo ves? Que no pienso de más.
Si es de día, de noche, da igual,
qué gusto da desertar.
Ya me ves, con las ganas otra vez de volver a sentir de más, notar que estás aquí.
Ya me ves, otra vez degustando
ese plato adornando mi mesa; aprendí a cocinar diferente,
aprendí una nueva receta.
Ya me ves, otra vez deseando
que me sobren razones de más,
que no vuelva a sentir que despacio
es sinónimo de desviar.
Y quisiera entender que no duele después si calculé fatal,
y es que puedo notar lo brutal de nuevo.
Y si puedo mirar, también quiero tocar,
me lo monté fatal,
se me hace raro esperar.
Ya me ves, otra vez degustando
ese plato adornando mi mesa; aprendí a cocinar diferente,
aprendí una nueva receta.
Ya me ves, otra vez deseando
que me sobren razones de más,
que no vuelva a sentir que despacio
es sinónimo de descuidar.
Feliz sin saber muy bien why.
Feliz con mi viernes, mi mundo y mis historias.
martes, 11 de enero de 2011
martes
Tenía pensada una historia para la entrada del martes, pero he cambiado de idea.
Después de currar he llegado a casa y me he puesto a ver videos y me he encontrado este. Esta canción me parece una auténtica pasada.
Normalmente pongo videos relacionados con mis sensaciones del momento.Hoy no, hacía muchísimo que no escuchaba esta canción y al recordarla zassss que emoción más grande (de las guays)
Esta canción se merece estar en la parte alta de mi música de ascensores. Rozando el podium.
Desolao de Pastora
Solitos por la calle … por la calle desidia …
Que es dónde se pierden los niñas que no van de excursión
Grande grandeeee
Estooo, me encanta Dolo, que grande la tía!
Después de currar he llegado a casa y me he puesto a ver videos y me he encontrado este. Esta canción me parece una auténtica pasada.
Normalmente pongo videos relacionados con mis sensaciones del momento.Hoy no, hacía muchísimo que no escuchaba esta canción y al recordarla zassss que emoción más grande (de las guays)
Esta canción se merece estar en la parte alta de mi música de ascensores. Rozando el podium.
Desolao de Pastora
Solitos por la calle … por la calle desidia …
Que es dónde se pierden los niñas que no van de excursión
Grande grandeeee
Estooo, me encanta Dolo, que grande la tía!
martes, 16 de noviembre de 2010
protagonista
Me gustan los segundos planos, odio ser el centro de atención.
Aunque siempre hay excepciones a la regla general.
Mi excepción, es ser su protagonista.
Esta complicado pero no es imposible.
Protagonistes,
Aunque siempre hay excepciones a la regla general.
Mi excepción, es ser su protagonista.
Esta complicado pero no es imposible.
Protagonistes,
lunes, 21 de junio de 2010
ningú no és perfecte
...ja no te faré pus cançons.
"I avui som dimecres,
també som dijous,
jo sempre com sempre."
"I avui som dimecres,
també som dijous,
jo sempre com sempre."
lunes, 31 de mayo de 2010
lunes, 26 de abril de 2010
Suscribirse a:
Entradas (Atom)