Llevo unos días horribles en el curro, con muchísimo trabajo por temas relacionados con los sindicatos. Me tienen frita, estoy hasta el moño de los liberados sindicales, sólo saben tocarme las narices.
A todo esto, le añado mi jefa. Algunos jefes en lugar de coordinar, son expertos en descoordinar y liar más los marrones. Odio a mi jefa, mucho ji ja ja ji ja, muchas risas...pero es una pésima jefa.
Con este panorama en el curro, tengo unas ganas enormes que llegue el finde, me muero de ganas de ir a Zaragoza, me muero de ganas de desmelenarme. Ya tengo todas las cosas listas, disfraz, regalito para la protagonista del finde y millones de ganas. Tengo unas ganas enormes de volver a hacer la maleta y subirme al AVE. Este finde no respondo de mis actos. Aviso.
Esto de las redes sociales es la pera. Hace un ratillo me he puesto a remirar mi twitter y sin darme cuenta he llegado a tres personas que hace varios años les perdí la pista. Me parece gracioso porqué los tres siguen siendo amigos. Me pregunto que habrá sido de sus vidas. Yo mejor no les cuento que fue de mi vida porqué fliparían.
Al reencontrarlos me ha venido a la cabeza una canción de la persona que nos unió y la he buscado en youtube...la he escuchado y ohhhh cuantos recuerdos. He dudado tres segundos si la ponía o no en el post. He decidido no ponerla, por temas de reputación jejej
Puedo abrazarte
lunes, 28 de febrero de 2011
domingo, 27 de febrero de 2011
piruletas de chocolate
Hoy he hecho unas piruletas de chocolate para llevar a casa de mis padres.
Han volado fiiiiuuuuuuuuuuuu
Paso el lunes? yaa?
Han volado fiiiiuuuuuuuuuuuu
Paso el lunes? yaa?
viernes, 25 de febrero de 2011
Hoy,
No ceno.
No salgo.
Me tumbo en el sofá.
La tele de fondo.
Dolor de barriga.
Soledad.
Empiezo capítulo, apago antes que termine.
Salgo a la terraza a fumarme un cigarro.
Entro.
Sólo veo mis manos.
El viernes que viene,
Cenaré.
Saldré.
No me tumbaré en mi sofá.
Estaré rodeada de gente.
No empezaré ningún capítulo.
Saldré a la calle a fumar.
Entraré.
Veré muchas manos, veré sus manos.
Tengo tantas ganas de abrazar.
Acumulo cientos de abrazos.
Tengo ganas de darle alguno de estos abrazos.
En breve alguien será víctima de mis abrazos. Zasssssssssss
Dolços somnis
No ceno.
No salgo.
Me tumbo en el sofá.
La tele de fondo.
Dolor de barriga.
Soledad.
Empiezo capítulo, apago antes que termine.
Salgo a la terraza a fumarme un cigarro.
Entro.
Sólo veo mis manos.
El viernes que viene,
Cenaré.
Saldré.
No me tumbaré en mi sofá.
Estaré rodeada de gente.
No empezaré ningún capítulo.
Saldré a la calle a fumar.
Entraré.
Veré muchas manos, veré sus manos.
Tengo tantas ganas de abrazar.
Acumulo cientos de abrazos.
Tengo ganas de darle alguno de estos abrazos.
En breve alguien será víctima de mis abrazos. Zasssssssssss
Dolços somnis
jueves, 24 de febrero de 2011
Boomerang
El lunes sin comerlo ni beberlo me toco hacerme cargo de un supermarrón en el curro. Desde ese día no respiro, no puedo con mi alma, llevo una semana batiendo todos los records de horas sentada en una silla sin levantarme. Llego a las 8:00h, me siento y me levanto cuando dios quiere...
Hoy he tenido un día horrible, no he desayunado, he comido a deshoras y mal. En todo el día, un croissant de jamón y queso y una mitad de un cuarto de pizza.
Mis neuronas están dormidas y cansadas. Estoy tan echa caldo que me duele hasta mirar la tele. A pesar de eso, pienso y..
...creo que sin darme cuenta esta pasando lo que pensaba que nunca pasaría, se que es bueno para mi, pero si soy sincera me da muchísima pena. Cuando las relaciones se van deshinchando, cuando se va soltando ese lazo que las unías, algo se va muriendo por el camino. Yo no quiero que muera. Tengo el viento en contra, pero me resisto que muera una de las cosas más bonitas que me ha pasado en la vida. No me dejes sola en esta lucha, anda.
Algo bueno...termino el día con la noticia que Manel saca disco el día 15 de marzo, llevo mucho esperándolo... ya tengo un adelanto
Hoy he tenido un día horrible, no he desayunado, he comido a deshoras y mal. En todo el día, un croissant de jamón y queso y una mitad de un cuarto de pizza.
Mis neuronas están dormidas y cansadas. Estoy tan echa caldo que me duele hasta mirar la tele. A pesar de eso, pienso y..
...creo que sin darme cuenta esta pasando lo que pensaba que nunca pasaría, se que es bueno para mi, pero si soy sincera me da muchísima pena. Cuando las relaciones se van deshinchando, cuando se va soltando ese lazo que las unías, algo se va muriendo por el camino. Yo no quiero que muera. Tengo el viento en contra, pero me resisto que muera una de las cosas más bonitas que me ha pasado en la vida. No me dejes sola en esta lucha, anda.
Algo bueno...termino el día con la noticia que Manel saca disco el día 15 de marzo, llevo mucho esperándolo... ya tengo un adelanto
miércoles, 23 de febrero de 2011
sin música en la cabeza
Estoy al borde del ataque, se ha metido un moscardón (es gigante) en mi habitación y no hay manera humana que salga. Llevo 30 minutos de reloj dándole con la almohada, tirándole zapatos, abriendo y cerrando la luz y no hay manera que salga por la puerta y se vaya directo al pasillo. Me veo durmiendo en la habitación de invitados. Me niego a dormir con ese gigante dando vueltas por mi habitación con ese shshshsshsshsh (el ruido ese que hacen las moscas) metido en mi oreja.
Por dios, es que no para quieta eh? ahhhhhhhhhhhhhhhhhh
Entre zapatazos y almohadazos (o como se diga el acto de dar con la almohada y zapatos a una mosca), he abierto la página de YouTube y no me viene ninguna canción a la cabeza, no se que buscar. Inédito. LOL!
Estoy seca de música. Sin novedades. Acepto sugerencias eh? Menos cumbia, salsa y merengue estoy abierta todo tipo de música :)
Por dios, es que no para quieta eh? ahhhhhhhhhhhhhhhhhh
Entre zapatazos y almohadazos (o como se diga el acto de dar con la almohada y zapatos a una mosca), he abierto la página de YouTube y no me viene ninguna canción a la cabeza, no se que buscar. Inédito. LOL!
Estoy seca de música. Sin novedades. Acepto sugerencias eh? Menos cumbia, salsa y merengue estoy abierta todo tipo de música :)
martes, 22 de febrero de 2011
4000 fotos
En dos años y medio he acumulado unas 4000 fotos en mi iPhone.
Un gran batiburrillo de fotos.
Para muestra un botón:
En la Musa Malasaña, Madrid
Rosita
En la playa
Passeig de Gràcia, Barcelona
Gafa....Pasta
Platja Llarga, Tarragona
La gente cuando bebe es capaz de crear arte.
En algún restaurante del Raval, Barcelona
El día que el Barça ganó la última Champions
Burbujito
Sevilla
Un gran batiburrillo de fotos.
Para muestra un botón:
En la Musa Malasaña, Madrid
Rosita
En la playa
Passeig de Gràcia, Barcelona
Gafa....Pasta
Platja Llarga, Tarragona
La gente cuando bebe es capaz de crear arte.
En algún restaurante del Raval, Barcelona
El día que el Barça ganó la última Champions
Burbujito
Sevilla
lunes, 21 de febrero de 2011
el saben aquell que diu
No queda nada para ir a Zaragoza...bienn
Tengo muchas ganas de ver a mi hermana...ofuu
Tengo uno de esos días en que estoy especialmente sensible para echar de menos...ay
Me encantó hablar con ella, respiré infinita complicidad...ole
Quiero ir a una calçotada y por el momento no me han invitado a ninguna...jo
Tengo que comprarme una mampara ya! ducharse sin mampara es un sinvivir y tener que fregar el suelo cada vez que lo hago es un coñazo. De esta semana no pasa. Se admiten subvenciones y/o donaciones :)
Quiero otra palmera para la terraza...sii
Cada día quiero más a la familia Fisher de a dos metros bajo tierra. Son entrañables
Quiero volver al bar de mi vida...ojalá
Quiero quiero quiero quiero verte, quiero verteee liuliuliului
Quieroooooooooooooooooooooo, te quiero!
Feliz semana, pequeñuel@s!
Me encanta este video
Tengo muchas ganas de ver a mi hermana...ofuu
Tengo uno de esos días en que estoy especialmente sensible para echar de menos...ay
Me encantó hablar con ella, respiré infinita complicidad...ole
Quiero ir a una calçotada y por el momento no me han invitado a ninguna...jo
Tengo que comprarme una mampara ya! ducharse sin mampara es un sinvivir y tener que fregar el suelo cada vez que lo hago es un coñazo. De esta semana no pasa. Se admiten subvenciones y/o donaciones :)
Quiero otra palmera para la terraza...sii
Cada día quiero más a la familia Fisher de a dos metros bajo tierra. Son entrañables
Quiero volver al bar de mi vida...ojalá
Quiero quiero quiero quiero verte, quiero verteee liuliuliului
Quieroooooooooooooooooooooo, te quiero!
Feliz semana, pequeñuel@s!
Me encanta este video
domingo, 20 de febrero de 2011
el día de la marmota
Todos los domingos me reuno con mi familia para comer y echarnos una siesta apelotonados en el sofá. Mientras sesteamos mi abuela va comentando detalles de la película, sin darse cuenta que estamos todos roncando.
Hoy tengo a toda la familia repartida por diferentes pueblos de la provincia de Tarragona, están de calçotada. Creo que soy la única persona de Tgn que hoy no ha ido de calçotada. En fin.
Como estaba solita, me he montado la fiesta en casa. Me he pasado todo el día en horizontal, viendo a 2 metros bajo tierra, furfullando por internet, me he echado dos siestas, he regado mis plantas, he puesto una lavadora, he tejido manta...y me he zampado una hamburguesa guarri para rematar este domingo de la marmota.
Ayer fui a cenar a casa de una amiga, es una obsesiva del orden, es igualita que Monica de Friends. Cuando ya nos ibamos, con un amigo fui a cotillear su ropero, casi nos caemos de culo, estaba todo milimetrado, ni una camisa salía más que otra, ni un zapato estaba torcido, los calcetines estaban agrupados por colores, las chaquetas también, era la perfección hecha armario. Ante tal despliegue de orden, mi amigo y yo nos miramos y empezamos a cambiar las chaquetas y camisetas de orden, le mezclamos los calcetines...aun me río ahora. Esta mañana he recibido un sms: ya os vale :)
Con este gag del Polònia me he descojonau, son unos cracks
Hoy tengo a toda la familia repartida por diferentes pueblos de la provincia de Tarragona, están de calçotada. Creo que soy la única persona de Tgn que hoy no ha ido de calçotada. En fin.
Como estaba solita, me he montado la fiesta en casa. Me he pasado todo el día en horizontal, viendo a 2 metros bajo tierra, furfullando por internet, me he echado dos siestas, he regado mis plantas, he puesto una lavadora, he tejido manta...y me he zampado una hamburguesa guarri para rematar este domingo de la marmota.
Ayer fui a cenar a casa de una amiga, es una obsesiva del orden, es igualita que Monica de Friends. Cuando ya nos ibamos, con un amigo fui a cotillear su ropero, casi nos caemos de culo, estaba todo milimetrado, ni una camisa salía más que otra, ni un zapato estaba torcido, los calcetines estaban agrupados por colores, las chaquetas también, era la perfección hecha armario. Ante tal despliegue de orden, mi amigo y yo nos miramos y empezamos a cambiar las chaquetas y camisetas de orden, le mezclamos los calcetines...aun me río ahora. Esta mañana he recibido un sms: ya os vale :)
Con este gag del Polònia me he descojonau, son unos cracks
sábado, 19 de febrero de 2011
estooo
Los últimos días el blog se me ha ido de las manos, he hablado demasiado.
Intentaré retomar los post de antes, sin tanta sinceridad y algo más prudente. Intentaré que nadie se pueda sentir aludido negativamente con mis palabras.
No me gusta la sensación que me dejan entradas como la de ayer.
No creo que nadie se haya molestado pero por si las moscas, perdón por hablar tanto.
Ayss si es que no se puede ser tan bocazas públicamente, no va con mi forma de ser.
Disculpas signorina.
Intentaré retomar los post de antes, sin tanta sinceridad y algo más prudente. Intentaré que nadie se pueda sentir aludido negativamente con mis palabras.
No me gusta la sensación que me dejan entradas como la de ayer.
No creo que nadie se haya molestado pero por si las moscas, perdón por hablar tanto.
Ayss si es que no se puede ser tan bocazas públicamente, no va con mi forma de ser.
Disculpas signorina.
viernes, 18 de febrero de 2011
Mi ayer y mi hoy
En mi hoy las cosas me van bien, no me puedo quejar. Estoy rodeada de felicidad y de abrazos. He conocido a gente maravillosa y la he conocido por como se resolvió mi ayer, si mi ayer no me hubiera llevado a mi hoy no las hubiera conocido. Y que esta gente este a mi lado no lo cambio por mi ayer ni por nadie. Estoy viviendo uno de los momentos más tranquilos de mi vida. Me conozco mejor que nunca y vivo como me gusta.
Mi hoy no quita que mi ayer me siga persiguiendo. Puntualmente, pero me sigue. Hay momentos e historias que están grabadas en mi piel y recordarlas me siguen revolviendo.
Es curioso, algunos momentos nos marcan para siempre, recordarlos y ampliar perspectivas aun nos da más por saco.
Mi hoy no quita que si me recuerdan cosas de un momento supergris de mi vida me pongan mala malísima. Ya no duele, pero pensar que para mi fue el momento más duro de mi vida y que para ella no, más bien lo contrario, sino que fue un momento de felicidad, me revuelve todo por dentro. A ver, perdonen ustedes, pero una es humana.
Ays la vida. Es curioso, lo que para unos fue un agujero negro, para otros fue una gran luz de vida. Contradicciones insuperables. Imposible superar esta contradicción vital que tuve con la persona más importante de mi vida en esos momentos.
Mi hoy es el mejor que podría esperar. Me alegro por mi hoy y mi futuro. En breve regresaré a la ciudad que me ayudo a resurgir, volveré a ver a la pequeña Polón y nada me apetece más que abrazarla sin saber que pasará luego. Me da igual como nos vaya, me apetece sentir su piel al lado de mis amigas.
Perdonen, mientras escribo esto, veo de refilón Sálvame Delux (si, soy maruja) y veo la caja de Kiko Matamoros. Lo veo llorar y veo su pasado. Bahh, lo mío es de risa al lado de lo de ese señor.
La vida es un gran Sálvame Delux. Hace poco estaba cotilleando con una amiga sobre unas personitas que casi no conocemos, pero somos marujas y nos puede el cotilleo. En fin, seguro que conmigo hacen lo mismo.
En mi hoy pienso en sus abrazos y como más pienso en ella, más mala me pongo. La dulce y pequeña Polón me espera en su casa. Ella y mis amigas, juntas y revueltas. Ufff menudo batiburrillo me espera! Ofuuu
Sempre he tingut un punt de tonta i avui m´he posat a llegir el que qualsevol persona intel.ligent i sensata no faria. Sempre m´he considerat una persona llesta (sóc així de xula), a llesta no em guanya ningú, però tinc punts de persona no intel.ligent. Aquest és el meu defecte. Aquesta no intel.ligència m´ha fet llegir coses curioses, he rigut i he flipat alhora, no puc donar crèdit. Que fort tu! Aquí ens coneixem tots i no ho sabia! Que fort, dormint al mateix llit de qui escribia tot el que he llegit avui i jo ignorava tot el que estava passant públicament. Es pot ser més confiada que jo??? impossible! Acabo de descobrir que tenir un puntet de desconfiança és bo. Infinita vas ser bastant tonteta eh? aisss deixo de llegir ja, sinó potaré de l´angunia que em produiex. Diria alguna cosa gorda però callaré per educació i perqué ser que demà ja no recordaré el llegit i m´arrepentiré d´haver escrit tot això... o no. Sooo c.
Perdonar este post tan largo e incomprensible. Perdonar este cambio de idioma. Los gintonics pesan y sin darme cuenta me sale el catalán y además me apetece escribir en catalán. Es lo que tiene escribir mis post en mi lengua no materna... cuando voy pedito me suelto y escribo en polaco.
Perdonar esta manera de escupir. Perdonar estos sin sentidos. Si, soy yo, la Infinita más auténtica.
Ya te vale.
Esta canción es tontona pero me da un buen rollo grande. Colores que no dan la felicidad. Quito el Sálvame Delux y escucho la canción.
Feliz finde pequeñuel@s!
Ahora, pizza cuatro quesos. Y luego, otro gintonic, este a solas.
Ahh siempre he creído en efecto boomerang...soltamos mierda y tarde o temprano vuelve. Consejo de Infinita.
Mi hoy no quita que mi ayer me siga persiguiendo. Puntualmente, pero me sigue. Hay momentos e historias que están grabadas en mi piel y recordarlas me siguen revolviendo.
Es curioso, algunos momentos nos marcan para siempre, recordarlos y ampliar perspectivas aun nos da más por saco.
Mi hoy no quita que si me recuerdan cosas de un momento supergris de mi vida me pongan mala malísima. Ya no duele, pero pensar que para mi fue el momento más duro de mi vida y que para ella no, más bien lo contrario, sino que fue un momento de felicidad, me revuelve todo por dentro. A ver, perdonen ustedes, pero una es humana.
Ays la vida. Es curioso, lo que para unos fue un agujero negro, para otros fue una gran luz de vida. Contradicciones insuperables. Imposible superar esta contradicción vital que tuve con la persona más importante de mi vida en esos momentos.
Mi hoy es el mejor que podría esperar. Me alegro por mi hoy y mi futuro. En breve regresaré a la ciudad que me ayudo a resurgir, volveré a ver a la pequeña Polón y nada me apetece más que abrazarla sin saber que pasará luego. Me da igual como nos vaya, me apetece sentir su piel al lado de mis amigas.
Perdonen, mientras escribo esto, veo de refilón Sálvame Delux (si, soy maruja) y veo la caja de Kiko Matamoros. Lo veo llorar y veo su pasado. Bahh, lo mío es de risa al lado de lo de ese señor.
La vida es un gran Sálvame Delux. Hace poco estaba cotilleando con una amiga sobre unas personitas que casi no conocemos, pero somos marujas y nos puede el cotilleo. En fin, seguro que conmigo hacen lo mismo.
En mi hoy pienso en sus abrazos y como más pienso en ella, más mala me pongo. La dulce y pequeña Polón me espera en su casa. Ella y mis amigas, juntas y revueltas. Ufff menudo batiburrillo me espera! Ofuuu
Sempre he tingut un punt de tonta i avui m´he posat a llegir el que qualsevol persona intel.ligent i sensata no faria. Sempre m´he considerat una persona llesta (sóc així de xula), a llesta no em guanya ningú, però tinc punts de persona no intel.ligent. Aquest és el meu defecte. Aquesta no intel.ligència m´ha fet llegir coses curioses, he rigut i he flipat alhora, no puc donar crèdit. Que fort tu! Aquí ens coneixem tots i no ho sabia! Que fort, dormint al mateix llit de qui escribia tot el que he llegit avui i jo ignorava tot el que estava passant públicament. Es pot ser més confiada que jo??? impossible! Acabo de descobrir que tenir un puntet de desconfiança és bo. Infinita vas ser bastant tonteta eh? aisss deixo de llegir ja, sinó potaré de l´angunia que em produiex. Diria alguna cosa gorda però callaré per educació i perqué ser que demà ja no recordaré el llegit i m´arrepentiré d´haver escrit tot això... o no. Sooo c.
Perdonar este post tan largo e incomprensible. Perdonar este cambio de idioma. Los gintonics pesan y sin darme cuenta me sale el catalán y además me apetece escribir en catalán. Es lo que tiene escribir mis post en mi lengua no materna... cuando voy pedito me suelto y escribo en polaco.
Perdonar esta manera de escupir. Perdonar estos sin sentidos. Si, soy yo, la Infinita más auténtica.
Ya te vale.
Esta canción es tontona pero me da un buen rollo grande. Colores que no dan la felicidad. Quito el Sálvame Delux y escucho la canción.
Feliz finde pequeñuel@s!
Ahora, pizza cuatro quesos. Y luego, otro gintonic, este a solas.
Ahh siempre he creído en efecto boomerang...soltamos mierda y tarde o temprano vuelve. Consejo de Infinita.
miércoles, 16 de febrero de 2011
Hoy
Después de un día raro que no es lo mismo que malo, intentaré acabarlo relajadamente.
Pescadito para cenar y mientras veo el Barça tejeré manta (es interminable).
Espero que el Arsenal se comporte y no haga que se me atraganté una espina.
No hay nada como ir de moderno por la vida. Vas de moderno, te marcas un video como este y eres la más guay. En fin. Ganas de escuchar más de la Bien Querida.
Pescadito para cenar y mientras veo el Barça tejeré manta (es interminable).
Espero que el Arsenal se comporte y no haga que se me atraganté una espina.
No hay nada como ir de moderno por la vida. Vas de moderno, te marcas un video como este y eres la más guay. En fin. Ganas de escuchar más de la Bien Querida.
lunes, 14 de febrero de 2011
varios
El domingo fui a una caminata organizada en mi ciudad, me uní al grupito de mi madre y sus amigas. Más salas, se conocen desde el colegio y después de más de 40 años siguen siendo amigas. Me parece tan grande y bonito. Andamos durante 15 km, pim pamm.
Hoy no estaba nada cansada, así que he quedado con una amiga para ir a andar. Hemos andado unos 6 km y lo hemos hecho casi corriendo, como si no hubiera mañana. Se me ha ido la cabeza.
Pues bien, entre lo del domingo y lo de hoy, no me puedo mover. Necesito que una grua me lleve a la cama. Mis piernas están hechas caldo y no puedo con mi vida. Ays
Entre la gente que fue a la caminata me encontré a mucha gente conocida, entre ellas destacaron dos personas. Vi a mi funcionaria preferida, más salá con su ropita de deporte y su palo para andar, iba con una amiga muy sospechosa. También coincidí con una amiga del colegio y no se...desde el domingo la tengo muy presente, ya hace bastante tiempo que tengo unas sensaciones bonitas siempre que me la encuentro.
Con esta amiga del colegio tengo muchísimas coincidencias. Tenemos gustos muy parecidos. Las 3 últimas veces que me he unido a un grupo de facebook de algún grupo de música, ella también aperecía como que le gustaba el grupo (curiosamente la única de mis amigos de facebook que formaba parte de esos grupos). Me uní al grupo de Mishima, Los Seis Días y Pastora. Y tatee, ella también se había unido antes. Me gusta ir a andar y me la encuentro en la caminata. Me gustaaaaan las signorinas y mi séptimo sentido (el de bollera) me dice que a ella también. Últimamente las clavo a todas :). En mi quiniela de los últimos meses he acertado tres de tres.
Cambiando de tema...madre del amor hermoso, que difícil es ser ex eh? alguien me podía avisar antes eh? Ser amiga de una ex que tiene novia es un horror, la amistad se convierte en un tetris. Me llevo de putamadre con mi ex, para mi es como mi hermana, pero toda nuestro contacto tiene que ser a escondidas, menos cuando yo me revelo (hombre ya). Joder macho, que parecemos amantes (y para nada). Si está ella no te llamo, si no está ella te llamo. Aysss desde que soy amiga de mi ex con novia creo que tengo el cielo ganado, que paciencia la mía! Virgencita dame paciencia :)
A otro tema mariposa...ya queda poquito para ir a Zaragoza, que ganitas! Me voy con las amigas de despedida, además por fin me tomaré algo y lo que se tercie con la pequeña Polon, la niña más achuchable del mundo (por decirlo finamente).
ofuuuuu que post más largo, los dedos me van a mil por hora :)
Bona nit, pequeñuelos!
Silencioooo, suena: viure sense tu....shhhhhhhhhhhhh
Hoy no estaba nada cansada, así que he quedado con una amiga para ir a andar. Hemos andado unos 6 km y lo hemos hecho casi corriendo, como si no hubiera mañana. Se me ha ido la cabeza.
Pues bien, entre lo del domingo y lo de hoy, no me puedo mover. Necesito que una grua me lleve a la cama. Mis piernas están hechas caldo y no puedo con mi vida. Ays
Entre la gente que fue a la caminata me encontré a mucha gente conocida, entre ellas destacaron dos personas. Vi a mi funcionaria preferida, más salá con su ropita de deporte y su palo para andar, iba con una amiga muy sospechosa. También coincidí con una amiga del colegio y no se...desde el domingo la tengo muy presente, ya hace bastante tiempo que tengo unas sensaciones bonitas siempre que me la encuentro.
Con esta amiga del colegio tengo muchísimas coincidencias. Tenemos gustos muy parecidos. Las 3 últimas veces que me he unido a un grupo de facebook de algún grupo de música, ella también aperecía como que le gustaba el grupo (curiosamente la única de mis amigos de facebook que formaba parte de esos grupos). Me uní al grupo de Mishima, Los Seis Días y Pastora. Y tatee, ella también se había unido antes. Me gusta ir a andar y me la encuentro en la caminata. Me gustaaaaan las signorinas y mi séptimo sentido (el de bollera) me dice que a ella también. Últimamente las clavo a todas :). En mi quiniela de los últimos meses he acertado tres de tres.
Cambiando de tema...madre del amor hermoso, que difícil es ser ex eh? alguien me podía avisar antes eh? Ser amiga de una ex que tiene novia es un horror, la amistad se convierte en un tetris. Me llevo de putamadre con mi ex, para mi es como mi hermana, pero toda nuestro contacto tiene que ser a escondidas, menos cuando yo me revelo (hombre ya). Joder macho, que parecemos amantes (y para nada). Si está ella no te llamo, si no está ella te llamo. Aysss desde que soy amiga de mi ex con novia creo que tengo el cielo ganado, que paciencia la mía! Virgencita dame paciencia :)
A otro tema mariposa...ya queda poquito para ir a Zaragoza, que ganitas! Me voy con las amigas de despedida, además por fin me tomaré algo y lo que se tercie con la pequeña Polon, la niña más achuchable del mundo (por decirlo finamente).
ofuuuuu que post más largo, los dedos me van a mil por hora :)
Bona nit, pequeñuelos!
Silencioooo, suena: viure sense tu....shhhhhhhhhhhhh
sábado, 12 de febrero de 2011
pequeños placeres
Viernes tarde de vinitos con mi amiga.
Rajando, riendo, contándonos y brindando.
Necesitaba su aire.
Ohhh en un bar ha sonado esta canción, se me han puesto los pelos de punta.
Era tan tan tan fan de Sau.
La escucho y me vienen mil imágenes de BUP y COU.
Rajando, riendo, contándonos y brindando.
Necesitaba su aire.
Ohhh en un bar ha sonado esta canción, se me han puesto los pelos de punta.
Era tan tan tan fan de Sau.
La escucho y me vienen mil imágenes de BUP y COU.
jueves, 10 de febrero de 2011
Balcón Azul
Hace más de dos meses mi exportátil murió y con él se llevo todas mis fotos de los últimos 8 o 9 años. Quiero recuperar el máximo de fotos. Ya he pedido a mis amigos que me pasen todas las fotos que me puedan interesar. Por otro lado, me he dedicado a buscar fotos en mi correo de gmail.
En esta búsqueda he leído correos de hace muchos años. Cuanta vida enviada y recibida, la de historias que me he encontrado. Me paso el día enviando correos, soy de lo más rollera, así que mi correo es como mi diario personal.
Al leer los correos he recordado muchísimos momentos olvidados. He reído, he sentido complicidad, he sentido alguna que otra punzada directa al corazón, he recordado momentos que pensaba que no habían existido, he recordado otros que no quería recordar.
Mis últimos años están en estos correos. Mails quedando para cenar, organizando de todo y más, correos de amor, millones de correos de mi madre dicéndome: bon dia filla meva, otros de desesperación, correos enviando fotos, correos de: hola que tal? estoy aburrida en el curro, correos cabreada, correos maravillosos, correos incendiarios.
Durante esta búsqueda, entre los correos, he encontrado dos canciones que me escribieron y regalaron cuando era una inocente niña, tendría 22 o 23 años. Estas dos canciones no las he compartido con casi nadie y hacía un mundo que no las escuchaba.
Hoy me apetece compartir una de las canciones, al fin y al cabo forma parte de mi música de ascensores.
La niña protagonista de la canción tiene casi 10 años más pero en la esencia sigo siendo igual que esa niña...hay cosas que ni con el paso de los años cambian.
Uno de mis mayores tesoros:
Balcón Azul de L.P,
Cuesta que no me salte la lágrimilla al escucharla, cuanta vida y cuantas cosas han pasado desde que la escuché por primera vez. Parece que ha pasado una eternidad desde ese día que llevaba mi jersey de rayas azules. Ha llovido millones pero me sigue emocionando como la primera vez.
* espero que a la cantautora no le importe que comparta esta canción. Es tan bonita que no le puede molestar. Un impulso me ha llevado a compartirla y los impulsos son incontrolables.
Además, lo bonito de la música es compartirla y no tenerla escondida.
En esta búsqueda he leído correos de hace muchos años. Cuanta vida enviada y recibida, la de historias que me he encontrado. Me paso el día enviando correos, soy de lo más rollera, así que mi correo es como mi diario personal.
Al leer los correos he recordado muchísimos momentos olvidados. He reído, he sentido complicidad, he sentido alguna que otra punzada directa al corazón, he recordado momentos que pensaba que no habían existido, he recordado otros que no quería recordar.
Mis últimos años están en estos correos. Mails quedando para cenar, organizando de todo y más, correos de amor, millones de correos de mi madre dicéndome: bon dia filla meva, otros de desesperación, correos enviando fotos, correos de: hola que tal? estoy aburrida en el curro, correos cabreada, correos maravillosos, correos incendiarios.
Durante esta búsqueda, entre los correos, he encontrado dos canciones que me escribieron y regalaron cuando era una inocente niña, tendría 22 o 23 años. Estas dos canciones no las he compartido con casi nadie y hacía un mundo que no las escuchaba.
Hoy me apetece compartir una de las canciones, al fin y al cabo forma parte de mi música de ascensores.
La niña protagonista de la canción tiene casi 10 años más pero en la esencia sigo siendo igual que esa niña...hay cosas que ni con el paso de los años cambian.
Uno de mis mayores tesoros:
Balcón Azul de L.P,
Cuesta que no me salte la lágrimilla al escucharla, cuanta vida y cuantas cosas han pasado desde que la escuché por primera vez. Parece que ha pasado una eternidad desde ese día que llevaba mi jersey de rayas azules. Ha llovido millones pero me sigue emocionando como la primera vez.
* espero que a la cantautora no le importe que comparta esta canción. Es tan bonita que no le puede molestar. Un impulso me ha llevado a compartirla y los impulsos son incontrolables.
Además, lo bonito de la música es compartirla y no tenerla escondida.
martes, 8 de febrero de 2011
Happy Express
Últimamente escribo y al final lo borro todo. No se, no me veo con ganas de ser del todo sincera. No me apetece hablar claro, decir lo que pienso.
He sido siempre tan sincera y me he sentido invisible tantas veces.
A veces decir lo que piensas no sirve de nada, así que estoy un poco decepcionada con la sinceridad.
Ya, a lo que iba...
He llegado a casa después de todo el día en el curro, estoy tan cansada que no me apetece hacer la cena.
Llamaría a un japo, tengo superantojo de sushi pero no tengo el número de ninguno. Podría llamar a Telepizza, pero no me apetece pizza. Mmmm me estoy viendo tentada de pedir chino (en contra de mi religión: pro japo - no chino). Tengo un montón de papelitos de anuncios de restaurantes chinorris, hoy me apetece comer guarro y no pienso hacerme la cena.
Decidido, llamaré para que me traigan chinorri a casa. Hace millones que no como chino, fijo que al terminar me tengo que tomar ENO. Para acabar de perfilar el pedido, le acabo de pedir a una amiga que es muy de chinos que me diga que tres cosas me pido (esta a régimen y me ha dicho que soy muy cruel... ella tiene coliflor para cenar).
Acabo de caer que desde que estoy en mi casa es la primera vez que llamo para que me traigan la comida. Aysss con lo que yo fui, quien me ha visto y quien me ve. Me he vuelto tan sana comiendo que hasta da rabia.
Volando me voy a llamar al Chino Happy Express :)
Esta noche chino (+ENO) mientras veo Infidels. Buen plan.
He sido siempre tan sincera y me he sentido invisible tantas veces.
A veces decir lo que piensas no sirve de nada, así que estoy un poco decepcionada con la sinceridad.
Ya, a lo que iba...
He llegado a casa después de todo el día en el curro, estoy tan cansada que no me apetece hacer la cena.
Llamaría a un japo, tengo superantojo de sushi pero no tengo el número de ninguno. Podría llamar a Telepizza, pero no me apetece pizza. Mmmm me estoy viendo tentada de pedir chino (en contra de mi religión: pro japo - no chino). Tengo un montón de papelitos de anuncios de restaurantes chinorris, hoy me apetece comer guarro y no pienso hacerme la cena.
Decidido, llamaré para que me traigan chinorri a casa. Hace millones que no como chino, fijo que al terminar me tengo que tomar ENO. Para acabar de perfilar el pedido, le acabo de pedir a una amiga que es muy de chinos que me diga que tres cosas me pido (esta a régimen y me ha dicho que soy muy cruel... ella tiene coliflor para cenar).
Acabo de caer que desde que estoy en mi casa es la primera vez que llamo para que me traigan la comida. Aysss con lo que yo fui, quien me ha visto y quien me ve. Me he vuelto tan sana comiendo que hasta da rabia.
Volando me voy a llamar al Chino Happy Express :)
Esta noche chino (+ENO) mientras veo Infidels. Buen plan.
lunes, 7 de febrero de 2011
I don´t understand
Cuando no entiendes alguna situación tienes tres opciones: callar y reir, callar y cabrearte o hablar y cabrearte.
Yo callo y me rio millones.
Como decía la hermana pequeña de mi amiga : rebota, rebota y en tu culo explota ( o explotará) .
Siempre me ha hecho gracia la frase.
Bamboo
Yo callo y me rio millones.
Como decía la hermana pequeña de mi amiga : rebota, rebota y en tu culo explota ( o explotará) .
Siempre me ha hecho gracia la frase.
Bamboo
domingo, 6 de febrero de 2011
viernes, 4 de febrero de 2011
Después de un día ni fu ni fa, llega a casa, coloca la comida en la nevera, se pone el vestido de ir por casa y se tumba en la misma posición que todas la noches, acompañada por su fiel e insustituible compañero.
Esta noche se siente especialmente frágil, no sabe muy bien cual será su siguiente paso. Tiene dos opciones: seguir tumbada con ese cuerpo de cristal o desatarse y alegrar ese pequeño cuerpo.
De esto hace ya unos años... mientras planchaba su camisa para ir a trabajar sonaba esta canción en su ipod. Las primeras veces que la escucho le gustó sin más, con el paso de los meses al escucharla llego a llorar como si no hubiera mañana.
Tuve el placer de ver a Lantana en el Buho Real y escuchar esta canción en directo.
Imaginarte suena en la película azul oscuro casi negro, el color de mi viernes raro.
Cuando se pone así no se soporta, así que acaba de decidir que se abrirá una botellita de vino blanco y se tomará una copa mientras se prepara la cena y si se pone contentilla, eso que se lleva.
Esta noche se siente especialmente frágil, no sabe muy bien cual será su siguiente paso. Tiene dos opciones: seguir tumbada con ese cuerpo de cristal o desatarse y alegrar ese pequeño cuerpo.
De esto hace ya unos años... mientras planchaba su camisa para ir a trabajar sonaba esta canción en su ipod. Las primeras veces que la escucho le gustó sin más, con el paso de los meses al escucharla llego a llorar como si no hubiera mañana.
Tuve el placer de ver a Lantana en el Buho Real y escuchar esta canción en directo.
Imaginarte suena en la película azul oscuro casi negro, el color de mi viernes raro.
Cuando se pone así no se soporta, así que acaba de decidir que se abrirá una botellita de vino blanco y se tomará una copa mientras se prepara la cena y si se pone contentilla, eso que se lleva.
jueves, 3 de febrero de 2011
No se com t´atreveixes lairolaaaa liuliu
A las 14:00 h salimos a fumar Pili, Mili y yo, es un ritual que repetimos todos los días. Al principio pensé que no encajaría con ellas, me equivocaba. Son majísimas. En ocasiones me pongo colorada, no lo puedo evitar. Me hacen sentir como una niña de 10 años cuando sacan determinados temas, es gracioso. Yo disimulo y sigo la conversación, pero en el fondo me pongo colorá. Aysss
Esta canción me encanta en grado superlativo. Esa Bien Querida sacando carácter es lo más.
PD: odio ver a gente vestida como del paleolítico, con palos y su puta madre. Que plasta, tu! Si no lo digo reviento. (ya esta ya esta, ya me he lavado la boca con agua y jabón)
Esta canción me encanta en grado superlativo. Esa Bien Querida sacando carácter es lo más.
PD: odio ver a gente vestida como del paleolítico, con palos y su puta madre. Que plasta, tu! Si no lo digo reviento. (ya esta ya esta, ya me he lavado la boca con agua y jabón)
miércoles, 2 de febrero de 2011
volando
Hoy me he pasado todo el día pensando en mi hermana, me la imagino supefeliz en el avión .
Se ha pasado todo el día en el cielo, cruzando paises e imagino que aun seguirá volando.
Se ha ido muchos días a la otra punta del mundo.
Pedazo de experiencia se marcará la tía.
Creo que ya la echo de menos.
Es curioso, me pase casi seis años en Madrid sin verla muchas semanas seguidas y era algo normal para mi. Ahora se va ella unas semanas y la echo de menos.
Sólo le he pedido 2 cosas, que disfrute mucho mucho y que de vuelta me traiga un imán de un koala o un canguro. Ya he hecho un huequito en mi nevera para ponerlo al lado del resto de imanes de viajes.
Era de noche.
A. llamaba al timbre de la casa de D.
D. abría la puerta.
D. le decía a A. que que pasaba, que eran las 4 de la mañana, mientras la miraba extrañada.
A. le decía que no se podía casar con T.
D. le preguntaba que por qué, dime por qué??? se la quedaba mirando extrañada y le preguntaba si pasaba algo.
A. se quedaba callada unos segundos y sin mirarla a la cara le solto: por qué si.
Y patapamm, tras unos momentos de tensión se dieron un besazo de los que hacen historia.
Todo esto sucede mientras suena de fondo esta canción.
Oooohh momentazo.
Se ha pasado todo el día en el cielo, cruzando paises e imagino que aun seguirá volando.
Se ha ido muchos días a la otra punta del mundo.
Pedazo de experiencia se marcará la tía.
Creo que ya la echo de menos.
Es curioso, me pase casi seis años en Madrid sin verla muchas semanas seguidas y era algo normal para mi. Ahora se va ella unas semanas y la echo de menos.
Sólo le he pedido 2 cosas, que disfrute mucho mucho y que de vuelta me traiga un imán de un koala o un canguro. Ya he hecho un huequito en mi nevera para ponerlo al lado del resto de imanes de viajes.
Era de noche.
A. llamaba al timbre de la casa de D.
D. abría la puerta.
D. le decía a A. que que pasaba, que eran las 4 de la mañana, mientras la miraba extrañada.
A. le decía que no se podía casar con T.
D. le preguntaba que por qué, dime por qué??? se la quedaba mirando extrañada y le preguntaba si pasaba algo.
A. se quedaba callada unos segundos y sin mirarla a la cara le solto: por qué si.
Y patapamm, tras unos momentos de tensión se dieron un besazo de los que hacen historia.
Todo esto sucede mientras suena de fondo esta canción.
Oooohh momentazo.
martes, 1 de febrero de 2011
bonito titular... muy tranquilizador
http://www.elpais.com/articulo/espana/Oriol/Pujol/asegura/ahora/Generalitat/tiene/dificultades/pagar/funcionarios/elpepuesp/20110201elpepunac_11/Tes
Esta tarde he visto esta noticia y me he puesto negra, no se puede ser más sinvergüenza. Claro, claro, dan ejemplo de austeridad viajando en clase turista. Pues como hacemos todos, coño!
Trabajo en la Gene, así que esta noticia me llena de alegría y felicidad.
Creo que tal y como está el patio es inncesario que este hijo de papa alarme a la gente y encima alardeen de austeridad. Lo más gracioso de la noticia es que nos dice que tranquilos, que el sueldo esta garantizado los próximos meses. La mareeeeee.
Si que estamos bien, si.
A pesar de este truñete, hoy ha sido un día guay.
Hoy me han dicho dos veces que no tengo cara de fumadora, no entiendo la perra que tiene la gente con este tema, me sorprende porqué me lo han dicho muchas personas a lo largo de los años... nu se, tendré cara de poco viciosa o quien sabe.... Mi jefe me ha dicho: ohhh Infinita tu fumas? no lo hubiera dicho nunca, no tienes cara de fumadora. Y yo eing??? Me he quedado con las ganas de decirle: y de bollera? tengo cara de bollera? ahh no? pues también lo soy. Hubiera sido un punto. Callé.
Hoy he visto escrito Miss U. Me encantan estas palabras, me gustan porqué yo soy muy de decirlo. Hoy tengo unas ganas locas de abrazar a alguien, tiene suerte de no estar delante mío porqué no respondo de mis actos. Pues eso, que la echo de menos en grado superlativo y punto. Et trobo a faltar i punt.
Ohhh acabo de recordar donde estaba cuando escuché por primera vez esta canción. Creo que me había bebido más de uno y dos cutty y estaba de lo más payasita. La escucho y sólo puedo decir uff
Para rematar el día, hoy toca ver el capítulo de Infidels. Sofá, mantita e Infidels.
Buenas noches!
Esta tarde he visto esta noticia y me he puesto negra, no se puede ser más sinvergüenza. Claro, claro, dan ejemplo de austeridad viajando en clase turista. Pues como hacemos todos, coño!
Trabajo en la Gene, así que esta noticia me llena de alegría y felicidad.
Creo que tal y como está el patio es inncesario que este hijo de papa alarme a la gente y encima alardeen de austeridad. Lo más gracioso de la noticia es que nos dice que tranquilos, que el sueldo esta garantizado los próximos meses. La mareeeeee.
Si que estamos bien, si.
A pesar de este truñete, hoy ha sido un día guay.
Hoy me han dicho dos veces que no tengo cara de fumadora, no entiendo la perra que tiene la gente con este tema, me sorprende porqué me lo han dicho muchas personas a lo largo de los años... nu se, tendré cara de poco viciosa o quien sabe.... Mi jefe me ha dicho: ohhh Infinita tu fumas? no lo hubiera dicho nunca, no tienes cara de fumadora. Y yo eing??? Me he quedado con las ganas de decirle: y de bollera? tengo cara de bollera? ahh no? pues también lo soy. Hubiera sido un punto. Callé.
Hoy he visto escrito Miss U. Me encantan estas palabras, me gustan porqué yo soy muy de decirlo. Hoy tengo unas ganas locas de abrazar a alguien, tiene suerte de no estar delante mío porqué no respondo de mis actos. Pues eso, que la echo de menos en grado superlativo y punto. Et trobo a faltar i punt.
Ohhh acabo de recordar donde estaba cuando escuché por primera vez esta canción. Creo que me había bebido más de uno y dos cutty y estaba de lo más payasita. La escucho y sólo puedo decir uff
Para rematar el día, hoy toca ver el capítulo de Infidels. Sofá, mantita e Infidels.
Buenas noches!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)