Esta canción es ahora, la relaciono con pintura, a mi nueva casa, a mi padre con su gorra llena de pintura, a mi madre dándolo todo, me recuerda a esa calle que bajo para ir a mi futura casa...
Como dice la canción, no hay nada eterno, ni la resaca de día, ni la botella de noche.
“tornaràs a sofrir, tornaràs a plorar, tornaràs a sentir, tornaràs a somriure, tornaràs a somiar....tornaràs a mentir, tornaràs a pregar, tornaràs a creure, tornaràs a fer-ho veure, tornaràs a volar...tornaràs a sentir, tornaràs a plorar, tornaràs a veure, tornaràs a riure, tornaràs a tremolar” Y no es bonito?
Como más la escucho más me gusta...subidónnnn
Bonito y necesario, menos mal que todos volvemos a todo eso.
ResponderEliminarR
Pues si, sin buscarlo todas esas sensaciones vuelven...no pierdo la esperanza :)
ResponderEliminar